Gry, w które da się grać podczas rozmowy telefonicznej: jedna osoba patrzy na ekran i czyta, druga zgaduje, opowiada albo rysuje na kartce. Nie trzeba wspólnego ekranu ani wideo. To sposób na rozmowę z dzieckiem, która nie kończy się po trzech zdaniach.
Dla rodziców i dziadków, którzy dzwonią do dziecka. Dla dzieci 6–14 lat.
Duże hasło i 3–5 zakazanych słów. Opisujesz, druga osoba zgaduje.
Opisz hasło bez używania zakazanych słów. Druga osoba zgaduje. Nie wolno używać odmian hasła ani zakazanych słów. Dwa zestawy haseł — dla klas 1–3 i dla klas 4–6 — po ponad sto haseł w każdym.
Opisz hasło bez słów zakazanych — można grać przez telefon.
Jedna osoba widzi hasło i listę słów, których nie wolno użyć. Opisuje własnymi słowami, druga zgaduje. Działa przez telefon — ekran potrzebny jest tylko opisującemu.
Ukryte hasło i maksymalnie dwadzieścia pytań: tak, nie albo nie wiem.
Jedna osoba losuje hasło i zasłania je. Druga zadaje pytania, na które odpowiada się tylko „Tak”, „Nie” albo „Nie wiem”. Dwadzieścia pytań i trzeba zgadnąć.
Ponad sto lekkich pytań do rozmowy. Losuj, pomijaj, zapisuj ulubione.
Losujecie pytanie i po kolei odpowiadacie. Nikt nikogo nie ocenia, pytanie można pominąć. Działa przez telefon — wystarczy, że jedna osoba czyta.
Jedna osoba czyta podpowiedzi, druga zgaduje w rozmowie.
Osoba z telefonem widzi hasło i podpowiedzi. Czyta je po jednej, druga osoba zgaduje w rozmowie. Im mniej podpowiedzi było potrzebnych, tym lepiej.
Bez rysowania i bez zakazanych słów — opisujesz hasło własnymi słowami.
Widzisz hasło i opowiadasz o nim własnymi słowami — bez listy zakazanych słów. Druga osoba zgaduje. Zegar do wyboru: 30, 60 albo 90 sekund.
Losowany zestaw słów albo początek historii. Każdy dopowiada jedno zdanie.
Ekran losuje bohatera, miejsce, przedmiot i zwrot akcji. Mówicie po jednym zdaniu, na zmianę. Spokojny zegar jest do wyboru, ale nie trzeba go włączać.
Lekkie pytania do rozmowy — działa też przez telefon.
Jedno pytanie na raz, odpowiadacie oboje. Pytania są lekkie, do rozmowy. Dobre na dobranoc albo na telefon wieczorem.
Jedna osoba czyta zadanie, druga rysuje na kartce to, co usłyszy.
Ekran pokazuje zadanie tylko opisującemu. Rysująca osoba potrzebuje jedynie kartki i kredki — i uważnie słucha. Na koniec porównujecie rysunek z opisem.
Ekran losuje pomysł, a wy dorysowujecie po jednym elemencie na kartce.
Potrzebujecie kartki i kredek. Ekran podaje pomysł na rysunek, dalej rysujecie na przemian — po jednym elemencie. Nikt nie wie, jak to się skończy.